Discover Canada படிப்புக் குறிப்புகள்: கனடாவின் வரலாறு

முதல் மக்களிலிருந்து இரண்டாம் உலகப் போர் வரை கனடாவின் கதையை இந்த அத்தியாயம் சொல்கிறது. குடியுரிமைத் தேர்வுக்குத் தேவையான முக்கிய நிகழ்வுகள், நபர்கள், தேதிகள் இந்த எளிய குறிப்புகளில் உள்ளன.

பூர்வகுடி மக்களும் முதல் ஐரோப்பியர்களும்

ஐரோப்பியர்கள் வருவதற்கு முன்பு பல்வேறு பூர்வகுடி (Indigenous) நாடுகள் கனடாவில் வாழ்ந்தன. ஹூரான்-வெண்டாட் (Huron-Wendat), இரோக்வா (Iroquois) போன்ற சிலர் விவசாயமும் வேட்டையும் செய்தனர். க்ரீ (Cree), டெனே (Dene) போன்ற மற்றவர்கள் வேட்டையாடியும் உணவு சேகரித்தும் வாழ்ந்தனர். இனுவிட் மக்கள் ஆர்க்டிக் விலங்குகளைச் சார்ந்து வாழ்ந்தனர். ஐரோப்பியர்களுடனான தொடர்பு அவர்களின் வாழ்க்கையை நிரந்தரமாக மாற்றியது; ஐரோப்பிய நோய்களால் பலர் இறந்தனர். ஆனாலும் அவர்கள் வணிக, மத, இராணுவ உறவுகளை உருவாக்கி கனடா உருவாக உதவினர்.

ஏறக்குறைய 1,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வைக்கிங்குகள் (Vikings) நியூஃபவுண்ட்லாந்து மற்றும் லாப்ரடாரை (லான்ஸ் ஓ மெடோஸ் (L'Anse aux Meadows)) அடைந்தனர். 1497-இல் கனடாவின் கிழக்குக் கடற்கரையை முதன்முதலில் வரைபடமாக்கியவர் ஜான் கேபட் (John Cabot). 1534 முதல் 1542 வரை ழாக் கார்த்தியே (Jacques Cartier) பிரான்சுக்காக மூன்று பயணங்கள் மேற்கொண்டு செயின்ட் லாரன்ஸ் ஆற்றை ஆராய்ந்தார். “கிராமம்” என்று பொருள்படும் “கனாட்டா” (kanata) என்ற இரோக்வா மொழிச் சொல்லை அவர் கேட்டார்; அதுவே “கனடா” என்ற பெயரானது.

புதிய பிரான்சும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியும்

1604-இல் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் அகேடியாவில் ஒரு குடியிருப்பைத் தொடங்கினர். 1608-இல் சாமுவேல் டி ஷாம்ப்ளேன் (Samuel de Champlain) கியூபெக் நகரத்தை நிறுவினார். பிரெஞ்சுக்காரர்களும் பூர்வகுடி மக்களும் உரோம வணிகத்தில் (fur trade) இணைந்து செயல்பட்டனர். 1670-இல் ஹட்சன்ஸ் பே கம்பெனிக்கு (Hudson's Bay Company) ஹட்சன் விரிகுடாவைச் சுற்றி வணிக உரிமைகள் கிடைத்தன. வட அமெரிக்காவுக்காகப் பிரான்சும் பிரிட்டனும் போரிட்டன; 1759-இல் கியூபெக் நகரத்தில் நடந்த ஆபிரகாம் சமவெளிப் போரில் (Battle of the Plains of Abraham) பிரிட்டிஷார் வென்றனர்.

கனடியென்கள் (Canadiens) அல்லது அபிடான்கள் (habitants) என்று அழைக்கப்பட்ட பிரெஞ்சு பேசும் கத்தோலிக்கர்கள் தங்கள் வாழ்க்கை முறையைக் காத்துக்கொள்ள விரும்பினர். 1774-இன் கியூபெக் சட்டம் (Quebec Act) கத்தோலிக்கர்களுக்கு மதச் சுதந்திரம் அளித்தது; பிரெஞ்சு சிவில் சட்டத்தையும் பிரிட்டிஷ் குற்றவியல் சட்டத்தையும் தொடர அனுமதித்தது. அமெரிக்கப் புரட்சிக்குப் பிறகு 40,000-க்கும் மேற்பட்ட விசுவாசிகள் (Loyalists) நோவா ஸ்கோஷாவுக்கும் கியூபெக்குக்கும் இடம்பெயர்ந்தனர்; இவர்களில் ஜோசப் பிராண்ட் (Joseph Brant) தலைமையிலான மோஹாக் மக்களும் சுமார் 3,000 கறுப்பின விசுவாசிகளும் அடங்குவர்.

தொடக்கக் கால ஜனநாயகமும் அடிமைத்தனத்தின் முடிவும்

முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்றம் 1758-இல் ஹாலிஃபாக்ஸில் கூடியது. 1791-இன் அரசியலமைப்புச் சட்டம் (Constitutional Act) கியூபெக்கை மேல் கனடா (Upper Canada) (பின்னர் Ontario), கீழ் கனடா (Lower Canada) (பின்னர் கியூபெக்) என இரண்டாகப் பிரித்தது; ஒவ்வொன்றுக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்றம் இருந்தது. 1793-இல், ஜான் கிரேவ்ஸ் சிம்கோ (John Graves Simcoe) தலைமையில் மேல் கனடா, அடிமைத்தனத்தை ஒழிக்கும் திசையில் நகர்ந்த பிரிட்டிஷ் பேரரசின் முதல் மாகாணமானது. 1833-இல் பிரிட்டன் தன் பேரரசு முழுவதும் அடிமைத்தனத்தை ஒழித்தது. அடிமைப்படுத்தப்பட்ட பலர் நிலத்தடி இரயில்பாதை (Underground Railroad) வழியாக அமெரிக்காவிலிருந்து தப்பி வந்தனர்.

1812 போர்

1812-இல் அமெரிக்கா கனடா மீது படையெடுத்தது. பிரிட்டிஷ் வீரர்கள், கனடியத் தன்னார்வலர்கள், தலைவர் டெக்கும்சே (Chief Tecumseh) உட்பட முதற்குடிகள் கனடாவைப் பாதுகாத்தனர். சர் ஐசக் ப்ராக் (Sir Isaac Brock) டெட்ராய்ட்டைக் கைப்பற்றினார்; சார்ல்ஸ் டி சலாபெரி (Charles de Salaberry) ஷாட்டோகேயில் வென்றார்; லாரா செகார்ட் (Laura Secord) ஒரு தாக்குதல் பற்றி எச்சரிக்க ஏறக்குறைய 30 கி.மீ. நடந்து சென்றார். 1814-க்குள் படையெடுப்பு தோல்வியடைந்தது. இந்தப் போர் கனடா சுதந்திரமாக இருக்க உதவியது; இன்றைய எல்லையையும் வடிவமைத்தது.

பொறுப்புள்ள அரசாங்கமும் கூட்டமைப்பும்

1837–38-இல் கிளர்ச்சிகள் தோல்வியடைந்த பிறகு, இரண்டு கனடாக்களையும் இணைத்து அவற்றுக்கு பொறுப்புள்ள அரசாங்கம் (responsible government) வழங்கலாம் என்று லார்ட் டர்ஹம் (Lord Durham) பரிந்துரைத்தார்: அதாவது அரசாங்கத்துக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உறுப்பினர்களில் பெரும்பான்மையினரின் ஆதரவு தேவை, இல்லையெனில் அது பதவி விலக வேண்டும். இதை முதலில் பெற்றது நோவா ஸ்கோஷா (1847–48). கனடா மாகாணத்தில் இதற்காக லூயி-ஹிப்போலைட் லா ஃபொன்டெய்ன் (Louis-Hippolyte La Fontaine), ராபர்ட் பால்ட்வின் (Robert Baldwin) ஆகியோர் உழைத்தனர்.

கூட்டமைப்பின் தந்தையர் (Fathers of Confederation) கூட்டாட்சி மற்றும் மாகாண அரசாங்கங்களைக் கொண்ட ஒரு நாட்டை உருவாக்கினர். பிரிட்டிஷ் வட அமெரிக்கச் சட்டம் (British North America Act) ஜூலை 1, 1867 அன்று Ontario, கியூபெக், நோவா ஸ்கோஷா, நியூ பிரன்சுவிக் ஆகியவற்றுடன் கனடா டொமினியனை (Dominion of Canada) உருவாக்கியது. ஜூலை 1 இப்போது கனடா தினம் (Canada Day). முதல் பிரதமர் சர் ஜான் ஏ. மெக்டொனால்ட் (Sir John A. Macdonald); சர் ஜார்ஜ்-எத்தியென் கார்த்தியே (Sir George-Étienne Cartier) கியூபெக்கைக் கூட்டமைப்புக்குள் (Confederation) அழைத்து வந்தார்.

மேற்கு நோக்கி வளர்ச்சி

தங்களைக் கேட்காமலேயே கனடா வடமேற்குப் பகுதியைக் கையகப்படுத்தியபோது, லூயி ரியெல் (Louis Riel) தலைமையில் ரெட் ரிவர் மேட்டிஸ் மக்கள் எதிர்த்தனர். இதன் விளைவாக 1870-இல் மனிட்டோபா மாகாணம் உருவானது. 1885-இல் நடந்த இரண்டாவது கிளர்ச்சிக்குப் பிறகு ரியெல் தூக்கிலிடப்பட்டார். 1873-இல் மெக்டொனால்ட் வடமேற்கு மவுண்டட் போலீஸை (North West Mounted Police) உருவாக்கினார் (இன்று RCMP). கனடியன் பசிபிக் இரயில்பாதை (Canadian Pacific Railway) 1885-இல் நிறைவடைந்தது. அதைக் கட்ட உதவிய சீனத் தொழிலாளர்கள் பின்னர் அநியாயமான தலை வரி (Head Tax) செலுத்த வேண்டியிருந்தது; 2006-இல் அரசாங்கம் மன்னிப்புக் கேட்டது. முதல் பிரெஞ்சு-கனடியப் பிரதமரான சர் வில்ஃப்ரிட் லோரியே (Sir Wilfrid Laurier) மேற்குப் பகுதியில் குடியேற்றத்தை ஊக்குவித்தார்.

உலகப் போர்களும் வாக்குரிமையும்

முதலாம் உலகப் போரில் 600,000-க்கும் மேற்பட்ட கனடியர்கள் பணியாற்றினர்; ஏறக்குறைய 60,000 பேர் உயிரிழந்தனர். ஏப்ரல் 1917-இல் விமி ரிட்ஜில் (Vimy Ridge) பெற்ற வெற்றி அவர்களைத் துணிச்சலுக்குப் பெயர் பெற்றவர்களாக்கியது. போர் நவம்பர் 11, 1918 அன்று முடிந்தது; இது இப்போது நினைவு தினம் (Remembrance Day). பெண்கள் வாக்குரிமையை 1916-இல் மனிட்டோபாவிலும், 1918-இல் கூட்டாட்சி அளவிலும், 1940-இல் கியூபெக்கிலும் பெற்றனர். முதல் பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஆக்னஸ் மெக்ஃபைல் (Agnes Macphail) (1921). 1929 பங்குச்சந்தை வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து பெரும் பொருளாதார மந்தம் (Great Depression) வந்தது; 1934-இல் பேங்க் ஆஃப் கனடா (Bank of Canada) உருவாக்கப்பட்டது.

இரண்டாம் உலகப் போரில் பத்து லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட கனடியர்களும் நியூஃபவுண்ட்லாந்து மக்களும் பணியாற்றினர்; 44,000 பேர் உயிரிழந்தனர். டி-டே (D-Day), ஜூன் 6, 1944 அன்று பிரான்சில் உள்ள ஜூனோ கடற்கரையைக் (Juno Beach) கனடியர்கள் கைப்பற்றினர்; பின்னர் நெதர்லாந்தை விடுவிக்க உதவினர். ஜப்பானிய கனடியர்கள் தங்கள் வீடுகளிலிருந்து கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டனர்; 1988-இல் அரசாங்கம் மன்னிப்புக் கேட்டது.

நினைவில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியத் தகவல்கள்

• “கனாட்டா” – “கிராமம்” என்று பொருள்படும் இரோக்வா சொல்; கனடா என்ற பெயரின் மூலம்.
• 1497 – ஜான் கேபட்; 1534–1542 – ழாக் கார்த்தியே.
• 1608 – ஷாம்ப்ளேன் கியூபெக் நகரத்தை நிறுவினார்.
• 1759 – ஆபிரகாம் சமவெளிப் போர்.
• 1774 – கியூபெக் சட்டம்; 1791 – அரசியலமைப்புச் சட்டம்.
• 1758 – முதல் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சட்டமன்றம், ஹாலிஃபாக்ஸில்.
• 1793 – மேல் கனடா அடிமைத்தனத்தை ஒழிக்க நடவடிக்கை; 1833 – பிரிட்டிஷ் பேரரசில் அடிமைத்தனம் முடிவு.
• 1812 போர் – ப்ராக், டெக்கும்சே, டி சலாபெரி, லாரா செகார்ட்.
• ஜூலை 1, 1867 – கூட்டமைப்பு; சர் ஜான் ஏ. மெக்டொனால்ட் முதல் பிரதமர்.
• பின்னர் இணைந்தவை: மனிட்டோபா 1870, பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா 1871, பிரின்ஸ் எட்வர்ட் தீவு 1873, யூகான் 1898, ஆல்பர்ட்டா மற்றும் சஸ்காச்சுவான் 1905, நியூஃபவுண்ட்லாந்து மற்றும் லாப்ரடார் 1949, நூனவுட் 1999.
• 1885 – இரயில்பாதை நிறைவு; லூயி ரியெல் தூக்கிலிடப்பட்டார்.
• ஏப்ரல் 1917 – விமி ரிட்ஜ்; நவம்பர் 11 – நினைவு தினம்.
• பெண்களின் வாக்குரிமை: மனிட்டோபா 1916, கூட்டாட்சி 1918, கியூபெக் 1940.
• ஜூன் 6, 1944 – டி-டே, ஜூனோ கடற்கரை.